Woensdagavond, 20:44. Na een standaard werkdag van 13 tot 20 kwam ik aan in Heemskerk. Pas na het benzinestation sta ik op. Voor we stil staan ben ik toch al lang en breed beneden en ik ben nooit de enige die helemaal achteraan uitstapt. Dat heb je, als het enige OV-Chippaaltje van het station zich daar bevindt... Zo ook vandaag.
We stonden met een man of twaalf in het halletje te wachten. Deuren gingen open. Voor me hinkelt een man met een voet die helemaal ingepakt is in een soort verstevigde schoen. Ook van beneden (ik zit altijd boven, trouwens) komen mensen het halletje in om uit te stappen. Het is gewoon altijd druk in Heemskerk.
Nog voor de laatsten (!!!!), waaronder ik dus, de trein uit waren gestapt, gingen de deuren alweer dicht. Ik dacht: vast een grappenmaker die snel op het 'sluiten'-knopje drukte en vervolgens snel zelf uitstapte.
Niets bleek minde waar te zijn...
De conducteur had de deuren al gesloten en ze waren vergrendeld. Terwijl we toch echt nog de trein uit wilden, en dat niet alleen. Op het perron stonden nog een handvol mensen om in te stappen...
Het zal me toch niet gebeuren? Dat ik straks pas op Uitgeest uit de trein kon, en dat ik daar vervolgens dik 20 minuten in de kou kon wachten op m'n trein terug?
Nee. Na veel geroep vanaf het perron (dank, mensen!!! Anders had ik wel op Uitgeest gestaan!) werden de deuren weer ontgrendeld en konden wij alsnog uitstappen...Waarvoor dank. Want ik kreeg toch wel honger.
