Vrijwel heel Nederland heeft twee weken tussen hoop en vrees geleefd. Vanavond kwam het hartverscheurende nieuws dat het levenloze lichaam van Anne Faber is gevonden bij Zeewolde. Voor de nabestaanden kan het rouwen nu enigszins beginnen. Voor hen begint het nu pas echt.
Langzaam maar zeker komen er dingen naar buiten.
De verdachte, Michael Panhuis, heeft al een celstraf van 12 jaar opgelegd gekregen na verkrachting van minderjarige meisjes. Hij weigerde TBS, en dus kreeg hij 'gewoon' een celstraf. Met einddatum.
Dus kennelijk mag je als dader bepalen wat je wilt...
Panhuis was bezig met terugkeren in de maatschappij via een instelling die mensen begeleidt met de voorbereiding. Daar kreeg hij een relatie met één van z'n therapeuten, waardoor hij veel meer vrijheid genoot dan gebruikelijk.
In de Eerste Kamer ligt al drie (JA, 3!!!!!) jaar een wetsvoorstel te wachten. Om mensen die TBS weigeren, het juist op te leggen. Maar de heren en dames zullen het te druk hebben met geld tellen, nevenfuncties in RvB's en RvC's en zichzelf compleet belachelijk maken.
Het voorarrest van Panhuis is verlengd. Het zal mij benieuwen wat het OM gaat eisen en wat de rechter uit gaat spreken qua veroordeling. Ik wil niet op de stoel van de rechter gaan zitten, maar gezien de maatschappelijke impact en zijn geschiedenis, lijkt een levenslange celstraf het enige juiste. Want een tweede kans heeft hij volledig verpest, nog voor hij die goed en wel heeft gekregen.
Maar daar zal de rechter het lef niet voor hebben.
Dag lieve Anne. Je bent het mooiste meisje dat ik nooit heb gekend.
