Lieve Arthur,
Woorden schieten tekort
Om te zeggen hoe we je missen
Er was nog zoveel meer te zien
En nog heel veel meer te doen
Je hebt een steen verlegd
In een rivier op aarde
Nu weet je dat je nooit
Zal zijn vergeten
Maar toch was het tijd
Jouw strijd was gestreden
Je lijf wilde niet meer
Het gevecht was voorbij
Het regent in de straten
Er is niemand in de stad
Want niemand van m'n vrienden
nam me mee
Je afscheid was mooi
Maar ook zo definitief
Want lieve Arthur
Als je 53 bent, hoor je nog hier te zijn
Zeg me dat het niet zo is
Zeg me dat het niet waar is
Want we missen je zo...