Op een van onze publieke netten wordt sinds donderdag 28 juli het programma 'Over de streep' uitgezonden. Arie Boomsma gaat gedurende zes weken iedere week naar een middelbare school toe. Daar praat hij moet jongeren die een moeilijke jeugd hebben (gehad), volgt ze tijdens Challenge Day en gaat later nog eens terug met de vraag: wat is er veranderd sinds Challenge Day?
Het principe: In het diepste geheim worden er, onder leiding van twee Amerikanen, allerlei voorbereidingen getroffen in een (sport)zaal vlakbij of in de school. Samen met twintig vrijwilligers (leraren en professionele hulpverleners) wordt het programma van de dag doorgenomen. De vrijwilligers mogen zo gek doen als ze willen, zodra de leerlingen straks binnenkomen. De leerlingen moeten uit hun comfort zone komen.
Zodra de deuren opengaan voor de leerlingen gaat de muziek aan en springen en dansen de vrijwilligers in het rond, als welkom voor de leerlingen. Nog steeds onwetend over wat er gaat gebeuren nemen de leerlingen plaats in een hele grote kring. Dan neemt een van de twee Amerikanen (begeleiders) het woord. Vol enthousiasme vertelt ze een klein beetje wat er gaat gebeuren.
Allereerst worden er spelletjes gespeeld en de leerlingen en vrijwilligers dansen in het rond. Zitvolleybal met een mega strandbal tussen twee groepen, onbekenden ontmoeten, stoelendans, dansen...Je kan het zo gek niet bedenken of het wordt gedaan. Alles om de leerlingen zich helemaal vrij te voelen.
Dan breekt het serieuze gedeelte aan. De begeleidster neemt het woord en vertelt over de problemen thuis die zij vroeger gekend heeft. Hoe haar vader alcoholist was en haar moeder mishandelde. Het maakt indruk op de leerlingen. Dan komt de andere begeleider. Hij vertelt over zijn drugsverleden en hoe dat zijn jeugd heeft beïnvloed. Telkens komt de zin 'If you really knew me, you should know that...' terug. Hiermee wordt aangegeven hoe weinig mensen eigenlijk van elkaar weten.
In groepjes van vijf leerlingen en een vrijwilliger gaan de leerlingen dan met elkaar praten. Iedere leerling krijgt twee minuten om over zichzelf te vertellen. Vaak gaat dat gepaard met het nodige verdriet, wat bijdraagt aan de vele steun die men van elkaar krijgt. Ook over hun problemen, over dingen die anderen niet van ze weten. Ze worden bewust ingedeeld bij onbekenden, zodat ze echt andere mensen leren kennen.
Als iedereen is geweest, wordt de hele zaal vrij gemaakt. Alle leerlingen staan bij elkaar op een rij. Er is een lijn geplakt door de zaal. De begeleidster neemt het woord. De leerlingen worden geconfronteerd met stellingen. Als de stelling op jou van toepassing is, stap dan over de streep. Schaam jezelf niet. Hier mag je zijn wie je bent en laten zien wat je wil laten zien. Verlaat de zaal niet en wees stil. Als je niet over de streep hoeft, denk dan eens na hoe het voor jou zou zijn om daar wel te staan. En toon ze liefde. Door middel van ons gebaar. (duim, wijsvinger en pink omhoog).
De eerste stelling komt.
Please cross the line, if you have ever been teased because you were too tall, too fat, too thin or too short.
Langzaam en een tikje onzeker komen er een paar leerlingen naar voren. Er gaan handen omhoog met steun voor degenen die zijn overgestoken.
Please cross the line, if you have never known one or more of your parents.
Een enkeling moet de oversteek maken. Deze roept veel emoties op. Verbroedering aan beide kanten van de streep.
Zo zijn er 25 stellingen die worden behandeld. De leerlingen leren elkaar echt kennen. Ze bekijken elkaar anders. Ze hebben spijt van wat ze hebben gedaan of hebben gezegd.
Na deze stellingen gaan de leerlingen terug naar hun oorspronkelijke groepjes. Nu krijgen de leerlingen de kans om nog iets te zeggen. Excuses over pesterijen worden gemaakt en aanvaard. Leerlingen worden nog eens gesteund, er wordt nog een lief woordje gezegd.
Weken later gaat Arie terug. De leerlingen gaan anders met elkaar om, men heeft meer begrip voor elkaar en steunt elkaar. De pesterijen zijn minder, het is een veel socialer leven geworden en men heeft er ontzettend veel profijt van. Het is iets waar altijd op terug kan worden gevallen en het is zo bruikbaar.
Dit programma heeft de eerste twee keer ontzettend veel indruk op me gemaakt. In Amerika is het al twintig jaar een succes, nu maakt het haar debuut in Europa. Het is mooi, bijzonder, schokkend, heftig, leerzaam en confronterend.
Dit zou zo goed zijn voor iedere school. Hoe gezellig de school ook is. Dit versterkt de band met elkaar. Dit voorkomt zoveel ellende voor leerlingen. Op deze manier kan je echt iets voor elkaar betekenen, je leert elkaar kennen.
Please cross the line, if...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten