Vannacht, zo tegen kwart voor vier, werd ik met bijna onuitstaanbare buikpijn wakker. Wat nu weer verkeerd gegeten of gedronken? Nee, ik kon het zo niet verzinnen. Zes boterhammen in m'n pauze op Schiphol, 's avonds broodjes hamburgers (gebakken in de pan, niet gefrituurd!)...Nee, gaat over 't algemeen wel goed. Daar lag 't dus niet aan. Na drie kwartier was de pijn nog niet verdwenen, ik was klaarwakker terwijl m'n wekker pas anderhalf uur later zou gaan. Maar even naar 't toilet en wat drinken beneden. En dan hopen op nog een aardig uur rust...
Toen ik in de keuken stond, de fles limonade nog in m'n hand, kwam er een auto voor de deur abrupt tot stilstand. Om pak en beet 4:35. En dat duurde mij nét iets te lang. De motor bleef ronken, koplampen waren fel. Ik schrok. Snel zette ik de fles limonade op het aanrecht (gelukkig, geen plakzooi op de vloer omdat ik 'm liet vallen) en bedacht me wat ik moest doen.
112 bellen? Onder tafel duiken? Wachten tot ze me kwamen halen? Nee. Alle drie geen succes.
Ik kreeg een helder moment: we hebben een honkbalknuppel! Mijn hersens maakten overuren, in die luttele secondes moest ik bedacht hebben dat de honkbalknuppel in de gang lag.
Ik liep naar de gang, klaar om de man(nen) en/of vrouw(en) in elkaar te meppen. Ik hoorde voetstappen in onze voortuin, zette me schrap voor wat er ging komen...
En toen viel het AD op de mat.
Je hebt zeker een slecht geweten?
BeantwoordenVerwijderen