Er moet me iets van het hart. Iets wat ik werkelijk niet begrijp.
Zoals jullie weten, ben ik machinist bij NS. Dus ja, val me er maar op aan 'dat wij altijd vertraging hebben.' Feiten wijzen compleet iets anders uit, maar dit geheel ter zijde. Klopt, we hebben zo nu en dan vertraging. Zoals gisteravond nog. Ik was aan het rangeren in Alkmaar, we gingen twee sprinters combineren en dat lukte niet. De trein kwam na het combineren niet weg. Veertig minuten vertraging. Heel vervelend voor de reizigers, maar ook m'n collega's die later thuis zijn. Uiteindelijk is het gelukt, de trein kon door.
Natuurlijk is het niet leuk als een trein vertraging heeft. Maar bedenk eens hoeveel redenen dit kan hebben, waar wij geen enkele invloed op hebben. Wat dacht u van spoorlopers? Zwanen in het spoor? (Nee, die rijden we niet dood, die proberen we echt te redden!) Infrastructuur dat in de storing komt waardoor we niet verder kunnen? Aanrijdingen? En noem maar op...
Is het dan legitiem om altijd maar te zeuren? Altijd maar negatief zijn en de wereld veel te zwart wit zien. Lijkt me niet...
De afgelopen maand heb ik elf vliegtuigen van binnen gezien. Negen in en rondom de Verenigde Staten, als toetje nog een stedentripje Rome. Prachtig, allebei. Ik kan niet anders zeggen. Maar: ook vliegtuigen hebben wel eens vertraging, ik heb het zelf aan den lijve ondervonden. Uurtje vertraging zo nu en dan was redelijk normaal. Ook hier geldt weer: heel vervelend, voor de reizigers en het personeel. Maar wat mij dan opvalt: als een vliegtuig (wat) vertraging heeft, hoor je geen wanklank. Mensen hebben begrip, lopen een rondje over het vliegveld of kijken nog een aflevering van hun favoriete serie op hun tablet. Geen enkel probleem.
En als de trein vertraging heeft, is de wereld te klein...Leg mij het maar uit!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten