Ja, het was me het dagje wel gisteren. Inderdaad, ik had er totaal geen zin in. Dat straalde van alles af. Moe, voelde me enigszins belabberd en miste de motivatie om te gaan. Maar toch ging ik. Maar eerst mocht ik (moest ik) naar de huisarts toe voor mijn geweldige schouder die al weken tegen me zegt dat ik hem eigenlijk maar moet laten amputeren, of iets dergelijks, in de zin van: Je hebt me de afgelopen 17 jaar genoeg gebruikt zonder dat ik tegenstribbelde, nu ga ik tegenstribbelen.
Die huisarts dus. In mijn oude woonplaats nog steeds. Schiet ook niet op, is zo ongeveer drie kwartier rijden, bah wat haat ik dat. Een kwestie van niet op zoek willen naar eentje in de buurt, en dus gaan we maar lekker een takkeneind rijden als we iets mankeren. Nou dan kan ik je verzekeren dat het geen pretje is om daar naartoe te gaan. Ik kijk wel uit als ik iets heb.
Nou nu was het dus serious want ik kan niet meer op die schouder liggen en niet meer veel schrijven en niet meer de vaatwasser uitruimen en niet meer tillen en nog meer dingen die je normaal zonder na te denken of je schouder het aan kan gewoon doet en dat vond ik dus heel irritant, om nog maar niet te spreken over de pijn die ik zo nu en dan heb. Dus ik naar die dokter toe, afspraak om 10:10 (was allang blij dat het voor het weekend was) dus ik miste wel iets van school maar ja daar kan een mens ook niets aan doen.
Kwamen we daar, zat er een mevrouw. Vroeg ze of we voor Dr. Janssen kwamen. Eh ja. Nou dan kan je je lol wel op, hij loopt nogal uit, ik heb een afspraak om kwart voor tien en die jongen is nog voor me en het is al tien uur geweest. Nou dat schiet lekker op dan. Wordt nog een uurtje missen op school denk ik. U mag wel voor mij hoor, ik heb alle tijd. Nee dank u, iedereen op z'n beurt en we zien wel hoe het loopt. Uiteindelijk mocht ik om 10:30 naar binnen.
Ik zal niet het onderzoek beschrijven, maar best is het niet. Niet alleen een slijmbeursontsteking, maar ook iets met m'n schouderpezen die niet recht zitten en een verschil tussen links en rechts. Dus daarvoor ga ik vanavond beginnen aan de NSAID's, dat zijn medicijnen waarvan in de afkorting ik alleen de betekenis van de letter 'D' weet: Drugs. Dus mocht ik stoned zijn...
Ik was trouwens pas om 11:40 op school. Engels was bijna niet de moeite waard. Maar ik had er al rekening mee gehouden hoor. Want huisartsen lopen altijd uit. Zeker als je tien minuten met je patiënt over z'n profiel (C&M) en vervolgopleiding (lerarenopleiding Nederlands/politicologie) gaat praten, om vervolgens ook nog te vragen waarom ik in mijn woonplaats niet op school zit maar twee dorpen verderop, en waarom ik m'n oude school niet leuk vond. Maar dat vond ik wel goed, hoor. Hij wist er veel van. Aardige vent. Uitlopende huisarts.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten