Ode aan de Top 2000

Het is Eerste Kerstdag, 2011. Na een gezellige avond en nacht bij een goede vriend van me, kom ik om half twaalf haast kruipend m’n bed op. Pfffffffff. De wereld draait een beetje. Mensen. Wat heb ik vannacht veel gedronken! En wat heb ik een koppijn! En ik heb zin…in bier! Oh no…Brak?!

Na een snelle douche voel ik me al iets fitter. Het duizelige/tollende is verdwenen. Ik schiet wat kleding aan. Trainingspak op Eerste Kerstdag. Straks hardlopen. Moet ik nu nog niet aan denken. Snel naar beneden. Radio aan. Welke zender is het ook alweer? Vertwijfeld kloot ik wat met de afstandsbediening, tot m’n vader zegt: “Je moet gewoon op ‘2’ drukken.” Ik zal barsten. Hij heeft nog gelijk ook.

Vanaf Eerste Kerstdag bestaat mijn leven altijd een week uit intiem radio luisteren. 3FM is net klaar met Serious Request, het echte werk kan dus beginnen!! Het is even voor twaalven. De reclameblokken komen langs. Bijna twaalf uur. Alsof ik aan het aftellen ben voor het nieuwe jaar. Terwijl ik daar zes-en-halve dag te vroeg voor ben.

Dan eindelijk die tune weer. Die tune die me zo bekend voorkomt. Die ook zo goed bij het programma past. Net als de tune van Langs De Lijn goed bij Langs De Lijn past. Perfect gekozen. En dan…Dan is er Bert Haandrikman. Verreweg de beste. Ik kan zo genieten van die man. Hij spreekt de magische woorden. “Dames en heren, goedemiddag! We gaan beginnen aan de 13^de editie van de Top 2000! Zeven dagen lang non-stop de tweeduizend beste muziek ooit gemaakt, volgens jullie, de luisteraars! Er zijn meer dan drie miljoen mensen die hun stem hebben gedaan voor de Top 2000! We gaan van nummer 2000 naar nummer 1, dat alles tussen nu en oudjaarsavond, wanneer we even voor twaalven afsluiten met Bohemian Rhapsody van Queen, die terug is aan de top!”

Er wordt verbinding gezocht met Andre Kuipers, die in de ruimte zit. Hij opent de Top 2000 met de aankondiging van het nummer “Torn” van Nathalie Imbruglia. En direct daarna galmen de eerste klanken van het nummer uit de boxen. Grappig: ik (her)ken het nummer. Onbewust (her)ken ik heel veel meer nummers dan ik verwacht.

Het is een meer dan heerlijke week. Het is een ode aan de muziek. Het oudste nummer stamt uit de jaren ’30 van de vorige eeuw, de jongste nummers zijn van 2011. Het is een unieke mix van zoveel verschillende genres. Een normaal radiostation zou nooit ‘Avond’ van Boudewijn de Groot en ‘Child in Time’ van Deep Purple na elkaar draaien. Maar bij de Top 2000 kan het. Is het zelfs normaal. Het is de Top 2000.

De herinneringen die worden opgehaald bij het horen van liedjes. Luisteraars die massaal reageren op voor hun belangrijke, mooie, of juist droevige nummers, nummers die een rol hebben gekregen in hun leven. En wereldwijd luisteren er mensen naar de Top 2000.

Oudejaarsavond, even voor twaalven galmen de laatste klanken van Bohemian Rhapsody uit de speakers. Ik besef dat het voorbij is. De Top 2000 is afgelopen. Weer een week topradio voorbij gevlogen! We tellen af tot twaalf uur en wensen elkaar een gelukkig nieuwjaar.

En ik vraag me af of ’t weer bijna kerst is. Top 2000, ik mis je!